leanneinkenia, 9 oktober 2011
Kenia , Mombasa 30°

laatste weken Port Reitz en afscheid

Wat gaat de tijd snel!! Afgelopen week was onze laatste werkweek!! Na 10 drukke maar super leuke weken gewerkt te hebben zit het er nu al weer op.. Voor dat ik naar Kenia ging vond ik 3 maanden een lange tijd.. maar hier gaat de tijd echt te snel.
Op dit moment hebben we ‘vakantie’! We hebben nu 1,5 week ‘vakantie’ en morgen gaan we op safari!!! hier heb ik ook heel erg veel zin in!!

De afgelopen 2 weken heb ik veel met de kinderen in special class en class 1 gedaan.
Zo ben ik 1 meisje in de special class nog intensiever gaan begeleiden. Het resultaat hiervan mag er zijn!! Het meisje zit al 5 jaar in de special class maar doordat ik met haar ben gaan schrijven en rekenen (ze kan nu tot 10 rekenen!) mag ze volgend schooljaar naar class 1!! Het reguliere onderwijs!
Verder heb ik nog een aantal keer alleen les gegeven aan de special class, heb ik met de special class cijfer slingers gemaakt, vinger geverfd en alfabet posters gemaakt. Ook heb ik nog 2 dagen samen met Eileen (een duitste vrijwilliger) samen de andere special class lesgegeven.
In class 1 heb ik science gegeven, deze keer ging het over het lichaam en hebben we posters gemaakt van het menselijk lichaam en de Engels woorden erbij gezet. Op de andere dagen heb ik social studies, gym en Engels gegeven en hebben we met zn alle een kalender gemaakt voor het jaar 2012. De kinderen uit class 1 zijn ook zo super leuk en lief! Ze zijn zo enthousiast, echt super leuk om te zien. In de middagen zaten we vooral in de sensory room.

Vorige week vrijdag hebben we geluncht met de man van het World Food Program. Helaas waren we met te veel mensen waardoor we het distributiecentrum niet hebben kunnen zien Hij gaat ons nog wel foto’s hiervan sturen. We hebben deze middag vooral over zijn werk gepraat. Hij is in de kampen in het noorden van Kenia geweest, waar alle vluchtelingen uit Somalië zitten. De situatie is er ontzettend slecht. De mensen in de vluchtelingenkampen schijnen het echter nog een stuk beter te hebben dan de Kenianen die er buiten wonen. Het was erg interessant om zijn verhaal te horen. Hij werkt er nu een jaar en zal er nog 2 jaar werken. Het is nu natuurlijk een hele drukke periode, omdat er ontzettend veel voedsel wordt gestuurd vanuit allerlei landen. Dit komt allemaal aan in de havens van Mombasa, van waaruit het vervoerd wordt naar de kampen in het noorden.

Vorige week zaterdag hebben we meegedaan aan een sponsorloop om geld op te halen voor vrouwen met borstkanker. De lerares van ‘mijn’ special class heeft zelf borstkanker gehad en is er gelukkig (dankzij goede medische hulp) van genezen. Zij is nu actief in een stichting die geld ophaalt voor vrouwen met borstkanker die hun eigen behandeling niet kunnen betalen. Voor een operatie betalen de vrouwen 130.000 shilling (dat is ongeveer 100 euro), daarna moeten ze nog chemotherapie (à 30.000 shilling per behandeling), radiotherapie en medicijnen voor 5 jaar betalen. Jullie snappen natuurlijk dat de meeste Keniaanse vrouwen deze bedragen niet op kunnen brengen. Nadat we dit verhaal van haar hadden gehoord, besloten we om mee te doen aan de sponsorloop. We konden er spullen kopen (zoals t-shirts en pennen), waarvan het geld dan naar de stichting gaat. Het was een hele leuke belevenis, want het was best groots op gezet. Met een grote groep mannen en vrouwen hebben we ongeveer 1,5 uur door de straten van Mombasa gelopen. We hadden zelfs een fanfare en politie om het verkeer tegen te houden. Al dansend en zingend gingen we door de straten van Mombasa. Ik vind het ontzettend goed dat deze vrouwen (ze noemen zichzelf de survivors) zich inzetten voor andere vrouwen. Maartje, Mirjam en ik hebben dan ook besloten om 50.000 shilling (ongeveer 400 euro) aan deze prachtige stichting te doneren. We zijn met Dorah (de lerares van de special class) naar de bank gegaan en hebben het geld laten storten. Wat trouwens niet echt soepel verliep, omdat je met een pinpas maar 10.000 shilling per keer kan opnemen (hier kwamen we achter nadat we het bij 4 verschillende banken hadden gevraagd). Dus moesten we vijf keer pinnen en vervolgens een uur in de rij staan om het geld te laten storten op de goede rekening. Maar het was alle moeite waard, ze waren zo ontzettend blij!!
De afgelopen week was mijn laatste week. Ik wilde er een soort feestweek van maken. Naast de individuele begeleiding heb ik er voor gezorgd dat in elke opdracht het thema feest was verwerkt.
Donderdag en vrijdag waren de afsluitende dagen. Zo heb ik donderdag nagellak en ballen meegenomen naar school. In de ochtend gingen we nagellakken. De kinderen vonden dit helemaal geweldig en in de special class hebben we er gelijk een hygiëne les van gemaakt met handen wassen en nagels knippen. Zowel de jongens en meiden waren super enthousiast over de nagellak! Haha
Toen de nagels droog waren zijn we met zn alle op het grasveld met de ballen gaan spelen, een soort relaxte gymles. Iedereen deed het spel waar hij of zij zin in had. Ze vonden het erg leuk en bleven hun nagels maar bewonderen.
Donderdag aan het eind van de lesdag kwam Dorah, de lerares van special class naar mij toe, ze had wat voor mij. Omdat het morgen (onze laatste dag) te druk zou zijn wilde ze mij donderdag alvast bedanken voor mijn inzet. Ik heb een hele mooie kralenketting en oorbellen van haar en de kinderen van special class gekregen Zodat ik altijd aan ze kon blijven denken echt super lief!
Vrijdag was onze laatste dag. Deze dag kregen we ons officiële afscheid, waarbij alle leraren bij elkaar geroepen weden. We hebben meerdere bedankwoordjes en speeches van verschillende mensen gekregen. We hebben met z’n allen Keniaanse thee gedronken en brood gegeten en we hebben een doek als afscheidscadeautje gekregen.
Ook werden we hartelijk bedankt voor de 2 rolstoelen die we gedoneerd hebben. Donderdag ben ik samen met de fysio 2 rolstoelen gaan kopen die bedoeld zijn voor 2 kinderen met spina bifida die weinig tot geen controle over hun blaas hebben. Het zijn rolstoelen met een gat in de zitting. Hierdoor kunnen de kinderen gemakkelijk en sneller naar de wc. Dit is een stuk hygiënischer en makkelijker voor de begeleiding. Vrijdag in de middag zijn de rolstoelen aangekomen. Helaas hebben we de rolstoelen niet meer persoonlijk aan de kinderen kunnen geven maar gelukkig zijn er nog 2 Nederlandse vrijwilligers (die ook bij ons in huis zitten) die ook op Port Reitz werken, zij gaan foto’s voor ons maken.
Na het officiële afscheid ben ik afscheid gaan nemen van de kinderen.. Ik heb cakejes versiert met de special class en sieraden gemaakt met class 1. Van class 1 heb ik van elk kind een mooie tekening gekregen, ook van Binti (een meisje dat lichamelijk en licht geestelijk beperkt is en met haar voeten tekent en schrijft, echt super knap!!) heb ik een tekening gekregen, deze was nog het mooist van allemaal!
Het afscheid nemen van de kinderen was nog best moeilijk ik ga ze echt missen! In class 1 hadden ze wel door dat ik echt weg ging maar in de special class snapte een paar het kinderen het niet.. maar ze voelde wel heel goed aan dat er wat aan de hand was.. In een eerdere blog heb ik jullie verteld over een meisje die in mijn eerste week heel erg vervelend was.. na de eerste week was ze poeslief en luisterde ze erg goed. Bij mij afscheid, op het moment dat ik richting de uitgang van de school liep, hielt ze mij vast en liet mij niet meer los. Ik probeerde heel rustig richting de uitgang te lopen en gedag tegen haar te zeggen maar ze liet maar niet los! Ik heb aan een jongen uit de klas moeten vragen om haar mee te nemen naar de klas maar ze wilde echt niet! Hij moest hij vastpakken en tegenhouden zodat ze niet achter mij aan ging rennen. Op een gegeven moment had hij haar vast en kon ze niet meer achter mij aanlopen, op dat moment begon ze te schreeuwen en te huilen . Ik moest doorlopen maar dat was echt heel moeilijk!!

In deze laatste week zijn we ook nog een dag naar Vilwakwe geweest. We zijn hier al een keer eerder geweest. Madame mary, het hoofd van de school is een geweldige vrouw die zich volledig inzet voor de school. Vilwakwe is een zeer goed georganiseerde school en over alles wordt nagedacht. Het niveau op de school is ook erg goed. De school bestaat uit houten muren en een golfplaten dak maar de kwaliteit van lesgeven is hoog. Om deze reden hebben wij besloten ook wat aan deze school te doneren. Op de school hebben ze geen drinkwater. Wij gaan 2 watertanks met drink water doneren. Zodat de kinderen schoonwater hebben om te drinken. Het idee is er om ook drinkwater uit deze tanks voor een meerprijs te verkopen aan de mensen in de buurt zodat ook zij schoon drinkwater hebben. Door dit water voor een meerprijs te verkopen heeft de school weer geld om nieuw drinkwater in te slaan.

Het is heel apart dat we nu klaar zijn met ons werk maar ik heb ook wel weer zin in de aankomende 1,5 week vrij
We gaan van maandag tot en met donderdag op safari (heel veel zin in!) en daarna gaan we nog een keer het weeshuis bezoeken, relaxen op het strand en een dagtrip naar Wasini Island. Op deze dagtrip gaan we snorkelen, proberen dolfijnen te spotten en een grot bezoeken waar ze vroeger slaven in verborgen. We hebben dus nog allemaal leuke dingen in het vooruitzicht! En dan is het alweer tijd om naar huis te gaan….. De tijd is voorbij gevlogen!

Nog 1,5 week en ik ben weer thuis.. Ik vind het heerlijk om iedereen dan weer te zien maar ik ga Kenia wel missen!!

Naar Leanne in Kenia bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl